Rynek jachtów w PolscePLENYouTubeFacebookInstagramSubskrybuj
RynekJachtów
Dziennik rynku jachtów motorowych
Widok z lotu ptaka na ekspozycję jachtów podczas Salone Nautico w Genui
Targi · Otwarcie Salone Nautico 2026

Dziś rusza 66. Salone Nautico. Czym są dziś targi w Genui?

Marta Rejewska · Premiery, targi i design · · 10 min czytania

Dwadzieścia lat temu Genua była największą imprezą jachtową w Europie i jedną z najważniejszych na świecie. Dziś otwiera 66. edycję z ponad tysiącem jednostek i obecnością 45 krajów. Między tymi dwoma zdaniami leży historia, którą zwykle opowiada się jako spektakularny upadek. Po sprawdzeniu liczb okazuje się, że ta opowieść jest zbyt prosta — a prawdziwe pęknięcie przyszło gdzie indziej i trzy lata później, niż się powszechnie sądzi.

Salone Nautico Internazionale di Genova rozpoczyna się dziś, 1 października, i potrwa do 6 października. Organizator, Confindustria Nautica, zapowiada ponad tysiąc jednostek, 215 nowości rynkowych oraz reprezentację 45 krajów z pięciu kontynentów. Ekspozycja na wodzie urosła o cztery procent względem zeszłego roku.

To liczby z komunikatu otwierającego. Ciekawsze są dwie inne, które w tym samym materiale przeszły niemal bez echa. Wrócimy do nich na końcu, bo mówią o kierunku zmian więcej niż sama frekwencja.

Liczba, która wygląda na katastrofę, a nią nie jest

Każdy tekst o Genui zaczyna się od tego samego zestawienia: 315 tysięcy obecności w 2008 roku wobec 124 248 odwiedzających w roku 2025. Spadek o sześćdziesiąt procent. Koniec potęgi.

Problem polega na tym, że to nie jest porównanie tych samych wielkości.

W latach szczytu targi trwały dziewięć dni i obejmowały dwa weekendy. Dziś trwają sześć dni z jednym weekendem — zwracała na to uwagę lokalna prasa przy podsumowaniu zeszłorocznej edycji. Do tego dochodzi zmiana jednostki pomiaru. Dawniej organizator podawał presenze, czyli obecności: każde przekroczenie bramki, wliczając wystawców, obsługę i wielokrotne wejścia posiadaczy biletów kilkudniowych. Dziś, w systemie biletów elektronicznych, raportuje visitatori, czyli odwiedzających. Dzielenie jednej liczby przez drugą daje efektowny procent, ale nie opisuje realnej skali zmiany.

Trzeci element to zakres. Genua straciła po drodze sektory rybołówstwa i nurkowania, które przyciągały masową publiczność niezwiązaną bezpośrednio z rynkiem jachtowym.

Nie znaczy to, że nic się nie stało. Znaczy, że skala spadku jest trudna do zmierzenia, bo nie istnieje spójny, porównywalny szereg danych. Najniższy punkt, o którym pisze prasa lokalna, przypada na lata 2013–2014, z frekwencją rzędu 115 i 107 tysięcy. Od tamtej pory liczba rośnie: 120 864 w 2024 roku, 124 248 w 2025, czyli o 2,8 procent więcej rok do roku. To wzrost powolny, ale kolejny w tym samym kierunku.

Rekord z 2003 roku — około 350 tysięcy — pozostaje poza zasięgiem i nikt rozsądny nie twierdzi inaczej. Pogoń za Düsseldorfem na samą liczbę odwiedzających nie ma większego sensu. Genua musi wygrywać czymś innym.

Co naprawdę upadło — i stało się to w 2015 roku, nie w 2012

Powszechna wersja wydarzeń wskazuje na grudzień 2011 roku, kiedy dekret „Salva-Italia” rządu Mario Montiego wprowadził podatek od postoju jednostek rekreacyjnych. Danina uderzyła we włoski rynek wewnętrzny i była punktem zwrotnym dla nastrojów. Targi zaczęły się jednak kurczyć wcześniej, razem z kryzysem kredytowym. Między edycją 2006 a 2008 liczba wystawców spadła z ponad 1650 do około 1450 — obie wartości pochodziły od organizatora i dziś trudno je niezależnie odtworzyć.

Prawdziwe pęknięcie, które wyjęło Genui z rąk górną półkę rynku, przyszło w 2015 roku i miało charakter branżowo-polityczny, nie podatkowy. Z ówczesnej UCINA odeszła grupa największych producentów, zakładając konkurencyjną organizację Nautica Italiana, powiązaną z Fondazione Altagamma. Wśród firm, które się wyłamały, były Ferretti Group i Azimut-Benetti. Od maja 2017 roku środowisko miało własną imprezę — Versilia Yachting Rendez-vous w Viareggio. Budżety wystawiennicze z segmentu premium coraz mocniej płynęły natomiast do Cannes i Monako.

W ciągu kilku sezonów Genua straciła więc nie tyle publiczność, ile gwiazdy. Targi, które wcześniej były obowiązkowym punktem kalendarza każdej liczącej się stoczni w Europie, stały się wydarzeniem, na którym brakowało największych włoskich nazwisk — we własnym kraju.

Ten rozdział symbolicznie zamknął się 5 marca 2025 roku, kiedy Azimut-Benetti wrócił do Confindustria Nautica po dekadzie nieobecności. Wniosek o członkostwo przyjęto jednogłośnie. To jeden z najmocniejszych dowodów na to, że odbudowa pozycji targów nie jest wyłącznie narracją organizatora.

Dwieście czterdzieści milionów euro i nowy brzeg

Równolegle trwała przebudowa, bez której odzyskanie pozycji nie byłoby możliwe, bo stara infrastruktura targowa była zwyczajnie przestarzała. Waterfront di Levante, zaprojektowany przez Renzo Piano Building Workshop przy udziale OBR, objął 115 tysięcy metrów kwadratowych, w tym blisko 15 tysięcy metrów nowego basenu portowego i 16 tysięcy metrów parku. Łączna wartość prywatnej inwestycji podawana przez miasto to około 240 milionów euro.

Harmonogram rozłożył się na lata i przez kilka edycji targi funkcjonowały na terenie budowy. Zmodernizowany Palasport otwarto w lipcu 2024 roku, Waterfront Mall w marcu 2026. Tegoroczna edycja po raz pierwszy korzysta z docelowego układu — stąd między innymi czteroprocentowy przyrost ekspozycji na wodzie.

Test międzynarodowości

Słowo internazionale jest w nazwie od dekad. Pytanie brzmi, co za nim stoi dzisiaj.

Organizator podaje 45 reprezentowanych krajów. Tyle samo raportował w 2025 roku. Nie publikuje jednak twardego odsetka wystawców zagranicznych, a właśnie ta liczba pozwoliłaby ocenić międzynarodowy charakter imprezy bez marketingowych skrótów.

To, co można policzyć, wygląda następująco. W zeszłym roku akredytowano 1245 dziennikarzy, a program dla zagranicznych kupców, prowadzony z agencją ICE, objął delegacje z ponad 35 krajów. W tym roku liczba zaproszonych kupców zagranicznych rośnie z 70 do 180 — to nabywcy, importerzy, dystrybutorzy i dealerzy. Ponad dwukrotny wzrost w jednym sezonie jest działaniem świadomym i mierzalnym.

Dla porównania: Cannes Yachting Festival pokazał we wrześniu ponad 700 jednostek przy ponad 680 wystawcach, boot Düsseldorf raportuje ponad 214 tysięcy odwiedzających i około 1500 wystawców z blisko siedemdziesięciu krajów, a Monaco Yacht Show zakończył edycję ze 118 superjachtami i ponad 560 wystawcami. To trzy różne modele obsługujące trzy różne rynki — żaden nie jest tym, czym jest Genua.

Jedna obserwacja pozostaje dla Genui niewygodna i trzeba ją postawić wprost: globalne domy brokerskie koncentrują obecność i floty sprzedażowe w Monako i Cannes. Segment superjachtowy, w którym Włochy są światowym liderem, w Genui praktycznie nie występuje w formie, jaką przybiera dwieście kilometrów dalej na zachód.

Co mówi sam organizator

W oficjalnym komunikacie Piero Formenti, prezes Confindustria Nautica, opisuje siłę Genui przez reprezentację branży, obecność na rynku, wizję przemysłową i międzynarodowy zasięg. Organizator konsekwentnie używa też formuły wydarzenia tworzonego „przez branżę dla branży”. Nacisk kładzie nie na powrót do rekordów wejść sprzed dwóch dekad, lecz na większe jednostki, relacje handlowe, dostęp do prób morskich i cały łańcuch dostaw.

To uczciwie opisuje obecną pozycję Genui. Nie jest to dziś impreza o globalnym kapitale w rozumieniu Monako. Jest to impreza o rynku produkcyjnym, technologii i zapleczu najsilniejszego przemysłu jachtowego w Europie.

Czego nie ma nigdzie indziej

Wróćmy do dwóch liczb z komunikatu otwierającego, które mówią o kierunku najwięcej.

Pierwsza: średnia wielkość trzech największych jednostek w każdym segmencie wzrosła o 14,1 procent względem 2025 roku. Druga: liczba wystawionych wielokadłubowców wzrosła o 28 procent. To dokładnie ten sam ruch, który widzieliśmy tydzień temu w Port Hercule — w górę i w stronę katamaranów. Genua nie stoi w miejscu; przesuwa się tam, gdzie przesuwa się rynek.

Do tego dochodzą przewagi, których konkurencja nie ma. W zeszłym roku podczas targów wykonano 4050 prób morskich. Genua daje dostęp do otwartej wody w skali nieosiągalnej w ciasnym Vieux Port w Cannes. TechTrade Days gromadzą setki marek z sektora wyposażenia, komponentów i technologii — tej części branży, której w Monako prawie nie ma, bo Monako pokazuje gotowe superjachty, a nie wszystko, z czego się je buduje. Program merytoryczny liczył w zeszłym roku 132 konferencje i wydarzenia, w tym Forum25 pod patronatem Komisji Europejskiej.

Najważniejsze jest jednak to, że targi obsługują przemysł w dobrej kondycji. Najnowsze dane Confindustria Nautica, opublikowane dzień przed otwarciem, mówią o rekordowym obrocie włoskiej branży rekreacyjnej na poziomie 8,72 miliarda euro w 2025 roku, wzroście o 1,4 procent, eksporcie wartym 4,4 miliarda euro i 32 420 bezpośrednich miejscach pracy. Cały łańcuch dostaw daje zatrudnienie około 170 tysiącom osób. Włochy odpowiadają też za 52 procent światowego portfela zamówień na superjachty.

Na miejscu warto więc patrzeć nie tylko na pojedyncze premiery. W Genui można w krótkim czasie porównać różne koncepcje pokładu, napędu i stabilizacji — choćby zestawić cztery modele Absolute z rozwiązaniami dostawców technicznych. Dla kupującego taki przekrój jest często bardziej wartościowy niż kolejny zamknięty koktajl przy jednym superjachcie.

Co z tego wynika

Genua nie upadła tak głęboko, jak sugeruje najczęściej powtarzana liczba, bo ta liczba porównuje dziewięć dni z sześcioma oraz obecności z odwiedzającymi. Upadło natomiast coś realnego i stało się to w 2015 roku: rozłam branżowy wyjął z Ligurii największe włoskie stocznie i oddał górę rynku Cannes oraz Monako.

Dziś Genua wraca od strony przemysłu i robi to konsekwentnie. Największa włoska grupa wróciła do związku po dekadzie. Flota rośnie. Liczbę zaproszonych kupców zagranicznych zwiększono z 70 do 180. Infrastruktura za około 240 milionów euro wreszcie działa w docelowym układzie.

Czy to oznacza powrót do pierwszej ligi? Zależy od definicji. Jeśli mierzyć prestiż liczbą największych superjachtów i obecnością globalnego brokerstwa, Genua nadal ustępuje Monako i Cannes. Jeśli mierzyć zdolnością pokazania w jednym miejscu całego rynku produkcyjnego kraju, który buduje ponad połowę światowego portfela superjachtów, ma pozycję, której nie da się skopiować.

To nie jest ta sama impreza co w 2003 roku. Jest mniejsza, krótsza i węższa. Po raz pierwszy od dawna jest też spójna z tym, czym naprawdę jest włoski przemysł jachtowy — i to może być mocniejsza pozycja niż rekord frekwencji sprzed dwudziestu lat.

Dla osoby planującej zakup targi mają sens wtedy, gdy lista modeli, budżet i warunki oględzin są przygotowane przed wejściem na nabrzeże. W takim procesie pomaga doświadczony broker, taki jak W Yachts, ale decyzję powinny prowadzić dane techniczne, próba morska i dokumentacja konkretnej jednostki, nie sama atmosfera premiery.

RynekJachtow.pl będzie relacjonować 66. Salone Nautico przez cały tydzień. Do danych zamknięcia edycji wrócimy po 6 października.

Źródła

Tomasz Wrzesiński

Praktyczna analiza rynku dla polskich kupujących

Raz w tygodniu. Bez spamu i bez przepisywania komunikatów prasowych — to, co naprawdę ma znaczenie przy zakupie i sprzedaży jachtu. Tomasz Wrzesiński, W Yachts.

Po wysłaniu formularza otrzymasz e-mail z linkiem potwierdzającym zapis.

Czytaj dalej